Historia
OBA UW jest jednostką podstawową Uniwersytetu Warszawskiego. Podstawowym zadaniem Ośrodka jest prowadzenie badań archeologicznych, szczególnie na obszarze Półwyspu Bałkańskiego i na terenach leżących wokół Morza Czarnego. Ośrodek organizuje i przeprowadza badania wykopaliskowe oraz wstępną konserwację badanych obiektów, uczestniczy w publikacji wyników prac badawczych, bierze czynny udział w międzynarodowym życiu naukowym organizując seminaria, konferencje i wymianę naukowców.
Ośrodek prowadzi badania archeologiczne na trzech stanowiskach: Novae (Bułgaria) - siedzibie legionu I Italskiego, w Tanais (Rosja) - greckiej i rzymskiej osadzie handlowej nad Donem oraz Rhisinium (Czarnogóra) stolicy illiryjskiej królowej Teuty.
W naszych pracach sięgamy, oprócz tradycyjnych metod archeologicznych, po nowoczesne interdyscyplinarne metody badań. Zależnie od potrzeb i możliwości - w tym finansowych - prowadzimy badania geofizyczne, analizy zdjęć lotniczych i satelitarnych, badania antropologiczne, analizy fizykochemiczne malowideł ściennych, naczyń ceramicznych i metali. Prowadzone są prace z zakresu konserwacji kamienia oraz odlewy niektórych zabytków. Wszystkie dane archeologiczne opracowywane są komputerowo zarówno w odniesieniu do zabytków ruchomych jak i architektury. Dokonujemy także komputerowych rekonstrukcji architektonicznych.
Ośrodek Badań Archeologicznych Uniwersytetu Warszawskiego w Novae został powołany na mocy Zarządzenia nr 4, Rektora Uniwersytetu Warszawskiego z dnia 28 marca 1990 roku. Przed głosowaniem w Senacie Akademickim, wniosek o utworzenie OBA UW był zatwierdzony zarówno przez Radę Instytutu Archeologii jak i Radę Wydziału Historycznego.
Wraz z powołaniem naszej jednostki Rektor UW zatwierdził Statut Ośrodka. W dniu 11 czerwca 1997 roku Senat Akademicki uchwałą zatwierdził nowy Regulamin Ośrodka Badań Archeologicznych.W związku ze zmianą ustaw oraz Statutu Uniwersytetu Warszawskiego w dniu 19 grudnia 2007 Senat zatwierdził nowy Regulamin Ośrodka (uchwała 323) – Monitor UW Nr 10F, pozycja 401, w którym zmienił nazwę na Ośrodek Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej i nadał jej status jednostki podstawowej.
Ośrodek powstał z przekształcenia dawnej Ekspedycji Archeologicznej UW, działającej w Katedrze Archeologii Śródziemnomorskiej, w ramach tzw. Seminarium Klasycznego prof. dr hab. Kazimierza Majewskiego. Po prof. Majewskim pracami Ekspedycji kierowała prof. dr hab. Ludwika Press, która była również pierwszym Dyrektorem Ośrodka.